بازی

زمان بازی های عجیبی دارد. با تو، خاطرات، احساسات، آرزو ها، ترس ها و امیدهایت. زمان حریف خوبی نیست! می تواند به راحتی تقلب کند. جوری که تو نتوانی به کسی شکایتش را کنی! می تواند وقتی دیرت شده، آنقدر سریع و برق آسا بگذرد، که از تمام اتوبوس ها و مترو ها و تاکسی ها جا بمانی! می تواند وقتی هنوز به نصف سوالات برگه ی امتحان پاسخ ندادی، آنقدر سریع بگذرد که مجبور شوی یک ترم دیگر مهمان استادی باشی که هر دقیقه از کلاسش به لطف همان زمان، به اندازه ی یک ساعت می گذرد! می تواند در لحظه های انتظار آنقدر کش بیاید که به اندازه ی چند سال پیر شوی! و می تواند در لحظه های خداحافظی آنقدر سریع بگذرد که حتی فرصت نکنی بگویی: "مراقب خودت باش!" می تواند چیزی را که نمی خواهی به زور به تو تحمیل کند! و چیزی را که همیشه می خواستی، سال ها بعد، درست وقتی که دیگر انتظارش را نداری و حتی به آن نیازی هم نداری، با پوزخندی به تو هدیه دهد! می تواند در لحظه ای، تمام زندگی ات را عوض کند. طوری که تمام عمر هم بدوی، نتوانی به حالت اول برش گردانی! حتی می تواند مدت ها تو را سر کار بگذارد! و تو ندانی که این ها همه بازی های از پیش باخته شده ایست که حتی اگر نوبت تو هم باشد، تاس همیشه در دست زمان است