عشق بدون دیدن

امروز بیشتر وقت تو خودم بودم حوصله هیچکس و هیچ چیز رو نداشتم فقط غرق رویا بودم یه مرتبه با خودم گفتم آخرش که چی؟ چقدر دیگه باید التماس کرد؟ چقدر باید....

به این نتیجه رسیدم دوست داشتن و احساس رو باید بدون دیدن باور کنم و به اون عادت کنم. بالاخره اون مدتهاست دور از من شده و با واقعیت هم نمیشه جنگید باید با خودم کنار بیام و قبول کنم.

تصمیم گرفتم از فردا لذت زندگی اونجوری که خودم می‌خوام در کنار دوست داشتن تو فقط تجربه کنم به خودم برسم دست دلمو بگیرم ببرمش گردش روزگار غذای مورد علاقه شود براش بخرم بزارم شاد باشه بزارم لذت زندگی رو ببره. آخه خیلی تو این یکسال اذیت شد.......

عشق بدون دیدن هم تا آخر عمر لذت خاصی داره که فقط من توی این دنیا تجربه ش میکنم چون واقعا دوستش دارم همه جوره